نگران بودم الان کجای این شهری

نکنه راه خونمونو گُم کردی

یا اگه دلت هوای خونمونو کرد

تا کجای راهو اشتباه ، اشتباه برگردی

نگران بودم ، آه میکشیدم از ته دل

من به جای هردومون غصه میخوردم

انقدر فکر تو بودم که زخمامو یادم رفت

انقدر که نفهمیدم کی و کجا ، کی و کجا ، کجا مُردم

کجا مُردم

منو اینجوری به خاطرت بسپر

یه پرنده که غصتو میخورد

یه پرنده که منتظر نشست و نشست

یه پرنده که کنج لونش مُرد

منو اینجوری به خاطرت بسپر

یه پرنده که غصتو میخورد

یه پرنده که منتظر نشست و نشست

یه پرنده که کنج لونش مُرد

نظرات

نظر بگذارید

در پاسخ به

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد