برای مردی که تنها رفیقش سقف و دیواره

شباشم ابری و دلگیر اونم از دود سیگاره

یه مرد خسته از راهه که خسته اس از زمین خوردن

که سقف آرزوهاشم خلاصه میشه تو مردن

نخواست باور کنه اینو که رسم روزگار اینه

که تنها همدم شبهاش یه مشت آهنگ غمگینه

که عشقت جا زد و رفتو

از این غمگینترم میشه

کسی که قصه اش این باشه

کسی با یه کم گریه با این آهنگ

سبک میشه

آره دیوونگی کردی ولی مردونگی اینه

که جز سقف و این دیوار کسی اشکاتو نمیبینه

همش از خود گذشتن بود که این خاصیت مرده

که طعم شور هر اشکی نمک گیر نمیکرده

همش از خود گذشتن بود که این خاصیت مرده

که طعم شور هر اشکی نمک گیر نمیکرده

نخواست باور کنه اینو که رسم روزگار اینه

که تنها همدم شبهاش یه مشت آهنگ غمگینه

که عشقت جا زد و رفتو

از این غمگینترم میشه

کسی که قصه اش این باشه

کسی با یه کم گریه با این آهنگ

سبک میشه

نظرات

نظر بگذارید

در پاسخ به

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد